دل داغدیده پریسا(به یاد شهرام عزیزم)

شهرام جونم

نیستی دارم دق میکنم نیستی دارم میپوسم

                                    عکساتو من یکی یکی ور میدارم میبوسم

  پیرهن یادگاریتو قشنگ دارم بو میکنم

                                 برای برگشتن تو به آسمون رو میکنم

   از خدا میخوام دوباره تورو ببینم روبرو

                           قسم به اشک حسرتم فقط همینه آرزوم

   یه عالمه گل میارم همه رو پرپر میکنم

                         هر شب دارم همین جوری با تنهاییم سر میکنم

  تموم اشکام هدیه نبودنت کنار من

                       نمیذونی چه میگذره به قلب بی قرار من

  وای که چقد سخته برام ثانیه ها بدون تو

                       دلم میخواد باز ببینم چشای مهربون تو

    نیستی دارم دق میکنم نیستی دارم میپوسم

                                    عکساتو من دونه دونه ور میدارم میبوسم

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت

چگونه فراموشت کنم که اسم زیبایت نگین تمام صفحه های دفترم است؟

کنم؟

وجود تو می بینم؟

چگونه فراموشت کنم وقتی دریای بیکران، تو را به خاطرم می آورد؟'

تصویر می کشند؟

تنگ و تاریک دلواپسی می شنوم؟

تنهایی من است؟

چگونه فراموشت کنم وقتی تنها تو فریاد بی صدای مرا می شنوی؟

چگونه فراموشت کنم وقتی تا به امروز مثل تویی ندیده ام؟

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت

روز مرگم هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید

همه را مست و خراب از می انگور کنید

مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید

مست مست از همه جا حال خرابش بدهید

بر مزارم مگذارید بیاید واعظ

پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ

جای تلقین به بالای سرم دف بزنید

شاهدک رقص کند, جمله شما کف بزنید

روز مرگم وسط سینه ی من چاک زنید

اندرون دل من یک قلم تاک زنید

روی قبرم بنویسید:

وفادار برفت

آن جگر سوخته, خسته ازین دار برفت...

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود
اهل زمين نبود نمازش شكسته بود
برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود
تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود
چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت
عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر 
    پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت

دلم برای کسی تنگ است
که چشم های قشنگش را
به عمق آبی دريای واژ گون می دوخت
و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند

دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را
ـ نثار من می کرد

دلم برای کسی تنگ است
که تا شمال ترين شمال با من می  رفت
و در جنوب ترين جنوب با من بود
کسی که من بی او ماند م
کسی که با من نيست
کسی.....
ـ دگر کافيست

ای خدا دلم برای شهرامم تنگ  شده

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت