
چند روزه دل دیوونه می گیره همش بهونه
آتیشم می زنه هر شب جای خالیت توی خونه
دل من هواتو داره دیگه طاقت نمی یاره این
این دل همیشه گریون مثل ابرای بهاره
کی تو رو دوست داره قدیه دنیا
کی می خواد با تو باشه حتی تو رویا
دنبال جای پاهات روی شن های قشنگو خیس دریا
نگو که رفتن تو سهم منه دل من طاقت نداره میشکنه
نگو که باید جدا شیم نگو قسمت منو تو رفتنه

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ

دوستای گلم ممنون که هیچکدومتون تنهام نذاشتید در ضمن یه حرف با دوستای گلم دارم دوستای خوبم شهرام من هیچوقت منو ترک نکرده بلکه شهرام من فرشته ایی است از فرشته های مهربون خدا ونزدیک یک سال که خاک گور داره رو سینه تنومندش سنگینی میکنه . خیلی دوستون دارم این ایدی منه کاری داشتید در خدمتمafsoos_parisa پریسا
.
فهرست اصلی
دوستان
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY