امشب هوای ساحل روحم چه بی ریاست             

                                                  رویای او غم از دل من پاک کرده است

اندوه دوری از تپش یک نگاه ناز

                                                  دل را به رسم عاطفه نمناک کرده است

یادش بخیر دسته گلی از صداقتش

                                                  در لابه لای شهر وجودم نشسته بود

دست مرا به رسم وفا سبز می فشرد

                                                  دستش اگرچه از غم یک عمر خسته بود

او رفت و کوچه های غریبانه زمان

                                                  در یک سکوت خسته و معصوم مانده اند

گل های سرخ عاطفه هم بی حضور او

                                                   در گردباد حادثه مظلوم مانده اند


 

نوشته شده توسط پریسا در ساعت موضوع | لینک ثابت